Syzyfowe prace - powieść Stefana Żeromskiego, która pierwodrukiem ukazała się w Nowej Reformie w 1897 roku. Żeromski opublikował ją pod pseudonimem Maurycy Zych. W Syzyfowych pracach autor na podstawie własnych doświadczeń z dzieciństwa i lat młodzieńczych przedstawił obraz szkoły w rosyjskim Królestwie Polskim i walkę polskiej młodzieży z rusyfikacją. Tytuł powieści "Syzyfowe prace" ma się odnosić do bezcelowych wysiłków zaborców rosyjskich mających na celu zrusyfikowanie młodzieży polskiej. Utwór jest powieścią autobiograficzną ale jest także utworem pozbawionym akcji ponieważ składa sie z 18 rozdziałów luźno ze sobą połączonych w związku z tym dziełu brakuje dynamiki.